امروز بهتر دیدم یه‌کم از خودم بگم.این روزا معمولا صبح که از خونه میزنم بیرون دیگه ۸-۷ شب میام خونه.یه سری کارای مفید هم دارم انجام میدم اخیرا.توی یه مؤسسه تقریبا معتبر زبان،اسم نوشتم واسه تدریس،امتحان کتبیش رو قبول شدم (خود نمونه سؤالات آزمون تافل گذاشتن جلومون!).امروز ظهر زنگ زده بودن خونه به داداشم خبر داده بودن که امروز عصر ساعت ۵ وقت مصاحبه ام هست.داداشم وقتی بهم زنگ زد دانشگاه بودم،ساعت ۲ بود توی محوطه‌ی خوابگاه‌ها روی یه تاب نشسته بودم داشتم کمی استراحت می‌کردم که پاشم برم سر کلاس فرانسه.حالا دقیقا سر ساعت ۵ کلاس تعلیم رانندگی هم داشتم که دیروز با کلی اصرار موفق شده بودم ساعتش رو تغییر بدم که با کلاس فرانسه‌ام تداخل نداشته باشه!خلاصه دوباره زنگ زدم به مربیم و کلا کلاس رو کنسل کردم.بعد از کلاس فرانسه پاشدم رفتم آموزشگاه واسه مصاحبه،از بین ۱۰ نفر متقاضی ۳ نفر رو انتخاب کرده بودن که دو نفرمون دانشجو ادبیات انگلیسی شیراز بودیم،یکیمون هم فارغ التحصیل مترجمی انگلیسی دانشگاه آزاد کازرون بود.خلاصه اول یه کم تعجب کردم که اون همه ملت لیسانس گرفته‌ی کلی با کلاس و بعضا با سابقه کار قبول نشدن،ما سه نفر که اولین تجربه‌ی تدریس رسمیمون هست قبول شدیم؟!

خلاصه چون آخرین نفر بودم که رسیده بودم، آخرین نفری بودم که مصاحبه شدم.به همه سوالاش جواب دادم.بیشتر ازم شرح حال می‌خواست و یه سری سؤالات خصوصی، یه چند تا سؤال گرامری هم پرسید که متاسفانه به دوتاش نتونستم جواب بدم.خلاصه قرار شد تا فردا، پس فردا اگه قبول شدم بهم زنگ بزنن.آموزشگاهش نزدیک خونمون هست، پیاده ۷ دقیقه راه هست.

کلاس های دانشگاه هم که از امروز شروع شد.۲۱ واحد گرفتم این ترم.

خلاصه که روزها عجیب پربار می‌گذرد.ملالی نیست جز دوری دوستان.

پ.ن۱:مصاحبه هم قبول شدم.فردا یعنی ۱ مهر تست تدریس ازم میگیرن.اونم نتیجشو بهتون خبر میدم. 

پ.ن۲؛ ۱مهر:امروز روز ۲۱ ماه رمضون که همه جا تعطیل بود و به زور میشد یه بقالی هم تو کل شهر پیدا کرد که باز باشه؛این آموزشگاهی که می‌خوام اونجا تدریس کنم از۱۲:۳۰-۱۰ واسه ما کلاس "روش تدریس" گذاشته بود!بعدش هم من تا ساعت ۲:۴۵ دنبال کتابی بودم که باید تدریس میکردم.خوشبختانه رئیس مؤسسه‌ای که خودم توش زبان یاد گرفتم کتابه رو داشت و بهم خیلی کمک کرد و حسابی بهم یاد داد که چی کار کنم.ساعت ۷ یه امتحان تدریس ازمون گرفتن.یه ربع ساعت باید وایمیسادیم و به طور آزمایشی مطلبی که خودمون انتخاب کرده بودیم رو درس میدادیم.یکی از بچه ها بعد از اینکه وقتش تموم شد رئیس مؤسسه بهش گفت که رد شده.ولی از بقیمون تقریبا تعریف کرد و گفت که اگه قبول بشیم فردا بهمون خبر میدن.

پ.ن۳؛ ۲ مهر:قبول شدم.الان یه خانوم معلم حسابی‌ام!

                                             مجید روشنگر ـ مهرماه ۱۳۶۸

                                    انقلاب امید ـ اریک فروم ـ مقدمه ی مترجم          

                                                 مجید روشنگر ـ مانی

                                                                                        جان دون

                                                                                     (۱۳۶۱-۱۵۷۲)

بعد از حدود یک ساعت مرور کردن احساس کردم یه کم گرسنم هست.رفتم توی آشپزخونه که صبحانه بخورم .اول رفتم سراغ فلاسک چای ولی دیدم از چای دیشب یه قطره هم باقی نمونده(بیخودی بد نگاه نکن!بچه که صبح امتحان حوصله چای درست کردن نداره!)خلاصه با وجود اینکه دوست ندارم صبحانم رو با یه چیز سرد شروع کنم.از روی اجبار یه لیوان شربت آب پرتقال درست کردم و رفتم سراغ جعبه کیک که یه دونه هم کیک بردارم و برم تو اتاقم که یهو یه کاغذ کوچیک توجهم رو جلب کرد.یه یادداشت که با احتیاط تمام روی در جعبه گذاشته شده بود به این مضمون:

مهسا بعد از امتحانت سریع بیا خونه داره واسمون مهمون میاد!

بار اول که خوندم  نفهمیدم چی نوشته.هنوز کلمه های فرانسوی جلو چشمم رژه میرفتن.بعد از یکی دوبار که خوندمش فهمیدم که چی نوشته و کی می تونه نوشته باشه؟!(کار کس دیگه ای جز مامانم نمی تونه باشه!)

بعد دوباره یهو متوجه یه نکته ی دیگه شدم که زدم زیر خنده.شانس آوردم که بقیه بیدار نشدن!

یه احساس عجیب بهم دست داد.یه چیزی بین موش بودن یا دزد بودن!

یه کم تو هم فکر کنی به نکته اش پی میبری...منظورم جایی هست که مامان واسه گذاشتن یاد داشتش انتخاب کرده بود.معمولا یاد داشت به این مهمی! رو جایی میذارن که بدونن طرف صد در صد اونجا میره.حالا تو خودتونو بذار جای من...صبح امتحان داشته باشی و موقع خواب هم اعلام عمومی کنی که آی ایها الناس سرو صدا نکنین من می خوام بخوابم یه ۴ ساعت دیگه پاشم درس بخونم...بعد این همه جا توی اتاقت باشه و یه میز تحریر تر و تمیز و یه میز کامپیوتر مرتب هم تو ی اتاقت داشته باشی! اونوقت مامانت به هیچ کدوم از اینا اعتماد نکنه و بره توی آشپزخونه و روی در جعبه شیرینی واست یاد داشت بذاره!

یعنی تنها جایی که مطمئن بوده به احتمال ۹۹ درصد میرم اونجا.حتی اگه خواب بمونم و سراغ درس و کتاب و کامپیوتر هم نرم.

الان شدیدا احساس شباهت میکنم به آقا موشه ی فیلم راتاتوی ( ratatouille )و یا شاید هم آقا دزده ی اون فیلمه که دختره روی قالیشون واسش یاد داشت گذاشت(یه فیلم سینمایی که تو بچگیم دیدم اسمشو یادم نمیاد!)

خلاصه اینکه همیشه مطمئن ترین جا رو واسه یادداشت گذاشتن انتخاب کنین!

 پ.ن:در پی نظرات بعضی از خوانندگان وبلاگ در مورد ماه رمضان و قضیه صبحونه خوردن من می خواستم اضافه کنم که به دلایلی کاملا شخصی روزه نمی گیرم و راستی رئیس پلیس اعلام کرد که روزه خواری جرمه!ولی فکر نمیکنم صبحونه خوردن اونم وقتی همه اهل خونت هم خوابن جرمی محسوب بشه!!!

                                                                     لائوتزو

انعکاس ها به صدای شادی محدود میشود،

اندوهگین باش،برمی گردند و میروند.

سور بده، سالن هایت مملو از جمعیت می شوند،

کافی در سالن های شادمانی جا هست.

گذر کنیم.

                                                   Ella Wheeler Wilcox

if you do not like it that's not my problem dear

but how far is our worlds

you will never understand what i mean until it's too late

best wishes for u my dear one